حال دیگر چه باید کرد ؟

مطلبی برای شناخت یک گروه موسیقی بزرگ از طرف دارنده وبلاگ.

امروزه موسیقی در زندگی جوانان نقش بزرگی را دارا است .اما باید در مورد موسیقی مورد علاقه خود اگاهی داشته باشیم . موسیقی مورد علاقه این وبلاگ و دارنده ان  پینک فلوید است.

بعد از کنسرت جدیدی که لندن برگزار شد و قرار بر ان شد که ینک فلوید کار خود را دوباره از سر گیرد من می خواهم ینک فلوید را از لحاظ بحت روانشنا سی نیز به همه معرفی کنم امید وارم در این مهم موفق باشم.  پس با هم به مطلب زیر توجه میکنیم:

حال دیگر چه باید کرد ؟
What Shall We Do Now
آیا به انسانها قلاده بزنیم؟
ترانه "What Shall We Do Now" از آلبوم The Wall پینک فلوید نمونه بسیار بارز از شیوه ترانه سرایی مختصر و مفید راجر واترز به شمار می آید. این ترانه به دلیل طولانی بودن، در آلبوم The Wall با ترانه Empty Spaces جایگزین شده بود، اما در فیلم وجود دارد و با انیمیشن گویا و فوق العاده جرالد اسکارف (Gerald Scarfe) ترکیبی به یادماندنی و موثر به وجود آورده است.

در این ترانه به وابستیگهای مادی بشری و آنچه که تبلیغات، مادی گرایی و جامعه مصرفی از انسان امروز ساخته است حمله شده است. به زبان ساده، این شعر فهرستی از چیزهایی است که مردم برای مقابله با موج گرسنگی (معنوی) به آن چنگ میزنند و آنها را برای پر کردن خلا درونی یا به روایت راجر واترز "پر کردن حفره های دیوار" به کار میبرند.

مردمی که تربیت شده اند تا "در دریایی از چهره ها" مدام "به دنبال تشویق بیشتر و بیشتر" باشد و برای به دست آوردن وجهه اجتماعی به شخص دیگری تبدیل شوند. در جامعه رو به رشد مادیگرای ما، آدمها قبل از اینکه کسی بشوند باید به کس دیگری تبدیل شده باشند، باید لباسهای مد روز بپوشند، اتوموبیلی شیک برانند، دوستانشان از بین اشخاص برگزیده باشد، در رستورانهای مد روز غذا بخورند و این فهرست میتواند تا ابد ادامه داشته باشد. انسانها در این جامعه به خودآزاران اجتماعی مبدل میشوند و در باره آخرین مدها دچار وسواسی بیمارگونه میشوند.

این مسئله، هدف اصلی حمله این ترانه است. این حمله ایست بر علیه محافظه کاری، از دست دادن شخصیت فردی و از همه مهمتر این باور که اشیا میتوانند زندگی ما را کامل کرده و ما را واقعا خوشحال کنند. البته در میان آنچه در فهرست ترانه ... What shall we آمده است، به مواردی بر میخوریم که لزوما زشت و ناپسند نیستند، مانند گیاه خواری یا گل فرستادن از طریق تلفن، که راجر واترز در مصاحبه سال 1979 خود آنرا توضیح داده است:

Pink Floyd Scorpion
عقرب ماده از جمله موجودات سمبلیک The Wall
"وسواس گیاه خوار شدن و به طور کلی پذیرفتن بی چون و چرای ایده دیگران و به کار بردن آن به عنوان شیوه زندگی خودمان، بدون اینکه آنرا از دیدگاه شخصی خود بررسی کرده باشیم، یا به عبارتی بر اساس معیارهای دیگران زندگی کردن، ناپسند است. این شعارهای مصرف گرایانه است که روز به روز دیوار بلندتر و غیرقابل نفوذتری به دور ما میکشد."

در فیلم The Wall به برداشت کاملتری از عاقبت این اتفاق میرسیم. همه مردم، از یک کودک که به هیولا مبدل میشود تا پیرزنهایی که پشت سر ماموران پلیس، مشغول دزدی از ویترین شکسته مغازه هستند، برای رسیدن به این ایده آلهای پوچ در نهایت به جنایت کارانی کوچک و بزرگ مبدل میشوند.

با هم بشنویم What Shall We Do Now

What Shall We Do Now ?

این فضاهای خالی را با چه باید پر کنیم؟
فضاهایی که موج گرسنگی در آن میغرد؟
آیا میتوانیم به دنبال تشویق دیگران
به دریای چهره ها بپیوندیم و مانند دیگران شویم؟
آیا باید گیتار تازه ای بخریم؟
یا اتوموبیل قوی تری برانیم؟
آیا باید قادر باشیم تا پاسی از شب کار کنیم؟
یا خود را وارد هر جدالی کنیم؟
چراغها را روشن بگذاریم؟ بمب بیافکنیم؟
به یک تور شرق برویم؟ به بیماریهای مهلک دچار شویم؟
استخوانها را دفن کنیم؟ به خانه ها شبیخون بزنیم؟
یا با تلفن گل بفرستیم؟
کسی را به مشروب مهمان کنیم؟ او را به یک جای خلوت ببریم؟
گوشت نخوریم؟ به ندرت بخوابیم؟
به انسانها قلاده بزنیم؟
سگ تربیت کنیم و موشها را به جان هم بیاندازیم؟
پستو را از اسکناس پر کنیم؟
گنجها را دفن کنیم و تعطیلات خود را ذخیره کنیم؟
و هرگز، پشت به دیوار ندهیم تا استراحتی کنیم.
What shall we use to fill the empty spaces
Where waves of hunger roar?
Shall we set out across the sea of faces
In search of more and more applause?
Shall we buy a new guitar?
Shall we drive a more powerful car?
Shall we work straight through the night?
Shall we get into fights?
Leave the lights on? Drop bombs?
Do tours of the east? Contract diseases?
Bury bones? Break up homes?
Send flowers by phone?
Take to drink? Go to shrinks?
Give up meat? Rarely sleep?
Keep people as pets?
Train dogs? Race rats?
Fill the attic with cash?
Bury treasure? Store up leisure?
But never relax at all
With our backs to the wall.

تقدیمی از طرف علیرضا صفری  

 منبع نوشته ها

تاریخ را با به تاریخ سپردن فقر خواهیم ساخت

مطلبی از صاحب وبلاگ :

بدون شک یکی از ناراحتیهای طرفداران پینک فلوید جدایی بزرگ مرد موسیقی راک یعنی راجر واترز از دیوید گیلمور است . اما در ۸ جولای ۲۰۰۵این موضوع نیز حل شد و با بازگشت  راجر به این گروه  جان دوباره ای به ان داد گرچه راجر اعلام کرد که من جدا نشده بودم که حالا برگشته باشم. این حرف او مورد تشویق همهُ دوستداران پینک فلوید قرار گرفت . و حالا نظر شما به متن کامل این موضوع جلب میکنم این مطالب بر گرفته از سایت www.harmonytalk.com است امیدوارم مورد توجه شما قرار گیرد.

Kofi Annan in Live 8
بیل گیتس و باب گلدوف در کنسرت Live 8 لندن
سر باب گلدوف، برنامه ریز و بنیانگزار مجموعه کنسرتهای عظیم live 8 قول داده بود که این برنامه "بزرگترین کنسرتی که تا کنون اجرا شده" خواهد بود، او با در کنار هم جمع کردن ستارگان موسیقی و به وجود آوردن فضایی مناسب برای وقوع اتفاقی نظیر هم نوایی دوباره گروه Pink Floyd و هم چنین اولین اجرای زنده ترانه به یاد ماندنی "Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band" بیتلز توسط سر پاول مک کارتنی Paul McCartney و U2 ، به قول خود وفا کرد.


با میلیونها تماشاگر حاضر در محل و بیلیونها تماشاگر تلویزیونی در سراسر جهان، این کنسرت، پر بیننده ترین واقعه موسیقی تا به امروز محسوب میشود.

 
طرفداران پینک فلوید در لندن
شاید یکی از مهمترین لحظات در برنامه دیشب، نمایش فیلم کوتاهی از آفریقای قحطی زده بیست سال پیش بود، در این فیلم فقر و بیماری با چنان صراحت و وضوحی نمایش داده شده بود که پس از پایان آن تمام جمعیت بی شمار حاضر در محل، در سکوت فرو رفته بودند. تصویر بر روی چهره کودکی ناتوان ثابت شده بود و بر روی پرده های عظیم استادیوم دیده میشد. باب گلدوف که بر روی صحنه حضور داشت به تماشاگران گفت" این نمایشی است که پس از دیدن آن نمیتوانیم کف بزنیم"... " اما برای کسانی که اعتقاد دارند کار ما ارزشی نداشته و به جایی نرسیده است، اعلام میکنم که دخترکی که چهره اش را میبینید، تنها ده دقیقه برای زنده ماندن وقت داشت، او اکنون در اینجا است و پس از گذشت بیست سال، دختر سالم و پرشوری است که به تازگی در رشته کشاورزی فارغ التحصیل شده است"

 
پیتر گابریل در کنسرت آفریقا
ورود بیرهان ولدو (Birhan Woldu) دختر جوان، شاداب و زیبایی در پیراهن سفید چنان جمعیت را دچار هیجان کرد که قابل وصف نیست، او در حالی که با تمام وجود لبخند میزد، تماشاگران و برگذارکنندگان این برنامه را به ادامه کار بزرگشان تشویق کرد. این قسمت از برنامه با ورود مدونا به اوج خود رسید، او بیرهان را در آغوش گرفت و سپس با اجرای ترانه Like a Prayer برنامه خود را آغاز کرد.

کنسرت لندن که با اجرای ترانه Sgt. Pepper's توسط پاول مک کارتنی و U2 آغاز شده بود، در میان هیجان و تشویق جمعیت با اجرای چند ترانه از U2 ادامه یافت. باب بونو Bob Bono در پایان برنامه خود گفت :" این لحظه از آن ما است، این زمان از آن ما است و این فرصتی است که ما میتوانیم برای آنچه حق است، بایستیم".." هفته آینده هشت تن از قدرتمندترین مردان جهان در اسکاتلند دیدار میکنند. ما میتوانیم با از میان بردن فقر، تاریخ را بسازیم " We can make history by making poverty history"

 
زوچرو (Zucchero) در پاریس
یک واقعه تاریخی که در این روز و شب فراموش نشدنی به وقوع پیوست، پیوستن راجر واترز Roger Waters، بنیانگذار و ترانه سرای گروه پینک فلوید به اعضای گروه بود. پس از گذشت بیش از بیست سال، راجر واترز با یک گیتار بیس در دست و لبخند بزرگی بر لب، با اعضای گروه پینک فلوید به اجرای ترانه های خاطره انگیز Money، Breathe، Wish You Were Here و Comfortably Numb پرداخت.

ترانه پایانی و احساس برانگیز کنسرت لندن، اجرای ترانه Hey Jude گروه بیتلز، توسط پل مک کاتنی بود که با تمام ستارگان حاضر در برنامه همراهی شد، از جمله جورج مایکل George Michael ، آنی لیناکس Annie Lennox، مارایا کری Mariah Carey و بسیاری از هنرمندان دیگر. باب گلدوف برنامه را با جمله " شما را در ادینبورو خواهیم دید" به پایان رساند که در واقع دعوتی بود برای شرکت در راه پیمایی بزرگ روز 6 جولای که در ادینبورو اسکاتلند و در نزدیکی مجمع گروه 8 انجام خواهد شد.

David gilmour & Roger waters

من هم افسوس نبودن در کنسرت را دارم. به امید موفقیت بیش از پیش پینک فلوید تقدیمی از علیرضا صفری